Gece gibi karanlıktı gözleri ve ben her baktığımda kaybolurdum, gözlerinin derininde. Ölüm gibi sessiz ve huzur verici, bir o kadar soğuk... Üşürdüm, içim titrerdi, ürperirdim ama sen hiç bilmezdin sevgili. Ben o gözlere her bakışımda ölürdüm... Öperdin, bütün hücrelerime kan dolardı, ben küllerimden doğradım daha yoğun bir aşkla sana.... Ayrıydık ama bir o kadar birdik. Ayrı yataklarda yatar, başkalarının koynunda uyanırdık sabahlara... Ben hep seninleydim aslında gözlerimi her kapadığımda, ruhunla sevişirdim geceler boyunca, cennet kokulu teninde kaybolurdum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder